Van Taveerne tot Oranjehotel

Op 10 december 1855 wordt Cornelis Vliet Vlieland eigenaar van een taveerne, die later in de volksmond vernoemd wordt naar zijn echtgenote : ’De Strandtaveerne van Jannetje Vliete'. Het bestond uit een huis met schuur verdere getimmerte en erve, staande en gelegen te Noordwijk aan Zee, plaatselijk geteekend nommer 37 op den kadastrale legger der gemeente Noordwijk bekend in Sectie E onder nommer 185, ter grootte van twee roeden twee en twintig ellen. Het wordt door aankoop van Jan Groenendijk, en overname van diens hypothecaire schuld van 500 gulden aan Jan Kroon en Ary Gordijn zijn eigendom.[akte 124, 1855: notaris mr. C.C. van der Schalk.] Hij maakt wat moois van de ‘koffieshop’ en hangt bij wijze van reclame boven de ingang als uithangbord het boegbeeld van 'Amphritite', voorstellende de godin der baren en voorzien van de Grieksche kernspreuk: Ken u zelven (lat.'Nosce te ipsum'), afkomstig van het aan onze kust op 17 december 1857 gestrande schip 'Amphritite'. Hij verkoopt de zeetaveerne op 23 januari 1880 aan zijn (toekomstige) schoonzoon Jacobus Cornelis Vink, voor een bedrag van 1000 gulden. Het bezit is dan inmiddels vergroot met het huis 285, groot 40 centiaren.[akte 19, 1880: notaris mr. Th.W. van der Schalk.]
Vink koopt in 1890 van H. Tappenbeck nog een perceel duingrond met pad à ƒ 300,--[Notar.Noordwijk 1890 nr 80]. Dan komt Vink op 2 februari 1892 te overlijden, zijn vrouw achterlatend met vijf kinderen waarvan de jongste vier maanden na zijn dood ter wereld komt. Na Vink's overlijden komt de taveerne opnieuw in het bezit van de familie Vliet Vlieland. De weduwe Grietje Vink -Mejuffrouw Margaretha Vliet Vlieland-is tot zijn erfgename benoemd. Zij hertrouwt Petrus Theodorus Rietmeijer Wzn, bloemkweker en..... kastelein.[akte 129, 1895 notaris mr. L.A.T. Binnendijk. Ook uit dit huwelijk worden 5 kinderen geboren. Margaretha wordt ziekelijk en is in 1911 overleden.

Caféhouder P.TH. Rietmeyer laat in de zomer van 1898 'zijn’ Koffiehuis met een nieuwe koffiekamer en veranda verrijken . In 1904 worden de bezittingen openbaar verkocht. De nieuwe eigenaar wordt de heer S. van Ruiten. Het wordt een modern Café-Restaurant en wat later uitgebreid tot ‘Hotel van Ruiten.' Daarna komt het hotel in het bezit van de heer A.M. Marinkelle en krijgt de naam van- na opnieuw een uitbreiding- Oranjehotel ! In de periode van de Tweede Wereldoorlog wordt het hotel met de grond gelijk gemaakt om plaats te maken voor de Atlantikwal. Nu is die plek een mooi uitzichtspunt gelegen aan het parkeerterrein naast het ‘Gat van Palace’aan de Koningin Wilhelminaboulevard.
(1885: Noordwijk aan Zee 63; 1890: Hoofdstraat 71; 1898: Hoofdstraat 7}










Wie, wat en waar Lunchroom Zeerust heeft gestaan en of er een relatie is met de strandtaveerne? Noortukker weet het u niet te zeggen.

Zwager Gerrit en het Vredespaleis

De zwager van Piet Rietmeijer, Gerrit Vliet Vlieland, begon zijn carrière als smidsknechtje bij zijn buurman Jan van Kan. Op zekere dag, een doodgewone doordeweekse werkdag, verscheen hij, 's morgens om 5 uur -in zondagse kleding- in de smidse. De verbaasde van Kan vroeg hem wat dat te betekenen had, waarop de jeugdige smidsknecht meldde, dat hij voor zo'n slavendrijver van een baas geen knecht meer wilde spelen. Daarom had hij zijn goeie goed aangetrokken: hij ging de wijde wereld in. Die wijde wereld beperkte zich tot een wandeling over het strand naar Scheveningen waar hij werk vond, een vrouw uit Drenthe en er vele jaren met zijn gezin woonde. In zijn smeedwerk specialiseerde hij zich zodanig dat hij later als smid actief was bij het smeden van de hekken voor het Vredespaleis. Uiteindelijk overleed hij te Amsterdam -waar hij na de dood van zijn vrouw onderdak vond binnen het gezin van zijn dochter Johanna- op bijna tachtigjarige leeftijd.
Jan van Kan zou nog vele jaren practiserend smid blijven waarvan deze advertentie het bewijs is.

De Heer P.Th. Rietmeijer

Dit is hem dan! De Heer P.Th. Rietmeijer, voorzien van het nikkelen horloge . Is het geen - en geheel ten voeten uit- een prachtig portret .

Heeft u ook nog een plaatje waarop iemand van mijn familie voorkomt? Misschien heeft u een copietje voor dit blog. Gaat u even zoeken op de zolder in die oude schoenendoos. We zullen uw naam vermelden, als bron en in HOOFDLETTERS. Of juist niet, net wat u wenst! Doen dus! Zoeken!

Geluksvogel Rietmeijer

Die man, P.Th. Rietmeijer is van alle markten thuis....én een geluksvogel. Schoot hij in de aflevering van gisteren al de staart van de vierde vogel, bij het gratis biljart-concours in 'Café Flora' ter opening van de kermisvermakelijkheden te Noordwijk-Binnen is hij de winnaar van de tweede prijs: een nikkelen horloge!

Maar lees het hele stukje even door. Dan zie je dat de Toneelvereeniging 'Vriendschapszin' ook in 'Café Flora' heeft opgetreden. Met niet zomaar een stuk! Nee hoor, ze pakken uit! Maar liefst met de dramatische schets "De moordaanslag op het leven van J. de Wit (1672)". Deze extra vermelding van tijd lijkt nodig omdat de hoofrolspeler ook een J. de Witt is, nu echter met dubbel T. Gelukkig worden er ter opening van de kermis ook nog wat luchtige schetsen gespeeld. Zoals "Huts en Muts, twee lustige schoorsteenvegers" in een komisch duet. Ik kan niet wachten tot Joop van den Ende het opnieuw uit gaat brengen!

Vogelschieten in Zeerust

Ze laten eens zien wat Nederlandsche schutters zijn in het café 'Zeerust' van de heer P.Th. Rietmeijer. Rietmeijer is de tweede echtgenoot van Mevrouw G.Vliet Vlieland die eerder weduwe werd van de heer Vink. Rietmeijer schiet van de vierde vogel de staart. "So what" zou je denken.

Vrolijk Pasen

Met dank aan Eduard Karsten!

Dorpsstraatje

Veel mooier dan het mooiste schilderij, was zo niet ongeveer de tekst van het oude liedje van Han Dunk? Maar het is waar! Mooier dan op dit vergeelde prentje kan de Hoofdstraat nooit zijn afgebeeld, of weet u het beter!

Lenteklokjes

Een gewoon plaatje. Zomaar. Lenteklokjes. Om de lente in te luiden. Je kunt ze vinden in de tuin van tante Fijtje . Het bosje waar ooit de prachtige hoeve Puik en Duin heeft gestaan. Vast nog een overblijfsel uit de tijd van de plantenweelde die deel uitmaakte van de vijverpartijen die haar lusthof sierden. Je kan er zo bij wegdromen in het milde lente zonnetje. Maar waar lagen nou die karpervijvers?

Grootmoedertje

Het is als in het sprookje: Grootmoedertje, wat slacht je daar? Een vet, vet varken!
Al eerder beschreef ik voor u de vaardigheden van mijn over-over- grootmoeder Jannetje van den Berg. Mocht u het hebben vergeten dan volgt hier de herhaling:
"De aan het Noordwijkse strand gelegen herberg was het eigendom van Cornelis Vliet Vlieland en stond onder het zakelijk uitbaterschap van zijn echtgenote, Johanna van den Berg, in de volksmond Jannetje Vliete genoemd.
Jannetje stond haar mannetje. Telg uit een geslacht van slagers (de knorst)was zij in staat de varkens te slachten die de bevolking als wandelende afvalbak en huisdier hield om het beest tegen het aanbreken van de winter in mootjes te laten hakken en gerookt of gepekeld tot aanvulling van de voedselvoorraad te bewaren. Voor het slacht-evenement had Jannetje van bombazijn een broek laten maken, die haar de ruimte bood decent en wijdbeens op het varken plaats te nemen en het dier dodelijk te behandelen. In de tijd die overbleef runde ze het café, schonk een borreltje in voor de zeelui die gelijk de gelegenheid te baat namen om zich, na de lange en vermoeiende zeereis, door haar te laten scheren. Opgewekt en fris vertrokken de mannen dan huiswaarts, waar moeder de vrouw verlangend naar hen uitkeek. Wat een tijden"!

Een foto van zo'n slachterij op een Noordwijkse dam kom ik tegen op de site over de familie van Beveren . Zo deed Grootje dat dus en dan ook nog eens gekleed in bombazijn! Stoer... en het paste in die tijd. Ja, sorry hoor, maar is de maatschappij nu wél diervriendelijk?

Het dorpje door Dirk Bedijn

Een lang gekoesterde wens is dan eindelijk in vervulling gegaan!
Zie hier de afbeelding van het dorp Noordwijk aan Zee van de hand van de Noordwijkse Meesterschilder/visboer/modelbotenbouwer/Dirk Bedijn. Iedereen kent wel iemand die een werkstuk van Dirk Bedijn te bewonderen heeft maar arme ik, ik ken er niet één! Maar nu, dankzij Maritiem Digitaal kunnen u én ik er eindelijk van genieten. Hardstikke trots mogen we in Noordwijk zijn op onze Dirk Bedijn! De man die zijn dorp met een penseel gedoopt in verf en liefde op het schildersdoek heeft vereeuwigd. Eerlijk werk!

Het dorpje door Max Liebermann

Stel: Ze hebben op het zelfde duin gestaan, Weissman, Poggenbeek en Liebermann . Misschien wel samen en op de zelfde dag. Ze hebben smaak, de heren. Het dorpje. In zwart wit of in kleur, het is en blijft een plaatje.

Het dorpje door Geo Poggenbeek

Stel: Ze hebben op het zelfde duin gestaan, Weissman en Poggenbeek . Misschien wel samen en op de zelfde dag. Ze hebben smaak, de heren. Het dorpje. In zwart wit of in kleur, het is en blijft een plaatje.

Het dorpje door A.W. Weissman

Mooi detail uit een prent van de hand van A.W. Weissman. Collega-blogger Noordwijkse Huizen noemt als bron het Regionaal Archief Leiden en roemde de architect Weissman, stadsarchitect van de grote stad Amsterdam, al eerder.
Misschien is het huisje op de voorgrond gerelateerd aan mijn geliefde voorouderlijke taveerne, wie zal het zeggen. Het blijft een fraaie prent.

Koud het jaar 2009 in!

Het is fris in Noordwijk en omgeving! Een paar graadjes onder nul en alle ijspretliefhebbers halen hun schaatsen uit het vet en slijpen en sleden over de de waterwegen. Hierbij een afbeelding van een bevroren Noordwijkse zee, gevonden in de 'IJsdotter'.
Ze houden van kou, die Noordwijkers: Zo komt één mijner voorvaderen voor in het boekwerk 'BAR EN BOOS, Zeven eeuwen winterweer in de Lage Landen' door drs. J. Buisman (ISBN 90 246 4412 7), hij staat vermeld op bladzijde 173:

"Het spreekt vanzelf dat alle grote rivieren en de Zuiderzee zijn bedekt
geraakt met zwaar vast ijs. Op de 5e januari 1784 's morgens om half zeven zijn
zelfs twee Noordwijkers, Jan Vlieland en Leendert Plug, over zee-ijs (dus
buitenom) naar Scheveningen gereden. Daar arriveren ze om acht uur."
Nog kan ik er trots op zijn! Schaatsen over zee! Een ongehoord 'cool' staaltje van sportiviteit!"

Nieuwjaarsduik 2009

W. Tappenbeck, Stichter van Noordwijk

Huis ter Duin en de Pensionhouder

Het was niet altijd 'pais en vree' tussen de heer van Huis ter Duin en de naburende pensionhouder zoals te lezen valt in dit bericht:
" toen van een nabij gelegen pension bezwaren kwamen tegen de aangekondigde uitbreidingsplannen van Tappenbeck ontstond een felle strijd. Tappenbeck wierp barricaden op om de pensiongasten het uitzicht op zee te benemen, maar zag die 's nachts door de andere partij weer afgebroken".
Huis ter Duin won en kon doorgaan!

Amphitrites nalatenschap, legaat van Elizabeth Charlotte Schneider dochter van Daniël Grim

In het jaar 1933 maakt de 'Heldersche Courant' melding van het overlijden van mevrouw Christine Elizabeth Charlotte Schneider uit Cambridge die uit naam van haar vader Daniël Grim , in leven kapitein van de Amphitrite , een legaat verleent aan de Noord- en Zuid-Hollandse Redding-Maatschappij uit dank voor zijn redding op 17 december 1857 voor de kust van Noordwijk.

Kermesse d'été

Zomerkermis, de draaimolen, de zwierende zweef, touwtjes trekken, Berliner bollen en Parijse wafels, Kermesse d'Été.
Zullen ze van genoten hebben; ál die ouwe Noordwijkers in al die ouwe Noordwijkse kroegen!
Nee dan wij! Wij ouwe Noordwijkers hebben: Kerstdorp aan Zee; windkracht 8, regen, hagel, natte sneeuw. Kermesse d'Hiver!

Ik zie de zee

Vers van de pers. Preview! Uit het Leidsch Dagblad van maandag 10 november 2008: Een ingezonden brief. Het gaat om het oude vertrouwde plekje zand aan de voet van het hoge duin met uitzicht over zee. Zou mooi zijn als de plek gevrijwaard zou blijven van enige betonmassa.

Slavenhaalders

Het is februari 1849. De Britsche Kruiser Amphitrite heeft 5 slavenhaalders opgebracht. Dit als uitvoering van het verdrag dat is gesloten met Koning Pepple van Bonny. Amphitrite, zelfde naam waarschijnlijk een andere boot.

Lunchroom Zeerust van C.J.Plug

Geen helmduiker voor nodig! Helemaal zelf-handig opgedoken uit het gróoooòte krantenarchief van Leiden Digitaal. Lunchroom Zeerust. Het jaar 1928. Lokatie? Tegenover het autopark op de Noordboulevard. Billijke prijzen. Riant uitzicht op zee. Gezellig zitje. Nog even wachten op de zomer en dan gaan we hoor: Salman's Champagne Pils drinken en vragen wat er nou toch is gebeurd met Piet Rietmeijer. Aan aanbevelend C. J. Plug, díe zal het toch wel weten!

helmduiker, deel II

Weer helemaal op adem gekomen! Ook weer wat meer te weten gekomen over Helmduikers. Zo hebben ze al heel wat goud van de in 1799 gezonken Lutine bij -VLIELAND- op deze manier boven water gebracht.
In een Egmondse kroniek trof ik de volgende tekst aan:
"De Alkmaarsche Courant van 17 augustus 1857 meldt daarover het
volgende: Den 10e Augustus is van Egmond aan Zee uitgezeild de vischers
Pink 'Egmond's Hoop' van de reeders G. de Groot en Commissie, met
Bemanning voorzien van helmen en duikerstoestel om zo mogelijk de schatten
te bergen van het in 1799 bij Terschelling gestrande Engelse schip “Lutine".
Er was niet zomaar de medewerking van een willekeurige groep Egmondse
Duikers ingeroepen Er waren in Egmond enkele reders die zich al meerdere
jaren bezighielden met het bergen van schepen en op dat gebied over een
grote ervaring en deskundigheid beschikten.Van hen richtte met name
Gerrit de Groot na contacten met Terschelling een Egmondse ondememing
op om te trachtend e Lutineschatten te bergen. De Groot was eigenaar van
de bomschuit Egmond's Hoop. Hij beschikte tevens over een duikerstoestel
dat via een luchtslang met de koperen helm van de duiker in verbinding
stond. De duiker maakte bij het afdalen gebruik van met lood verzwaarde
schoenen."
U kent ze ook vast wel uit de boeken van Jules Verne.
Nieuwgierig geworden? Ga is zo'n kostuum passen bij het Duikmuseum .

Omgekomen bij berging Amphitrite

De adem stokt me in de keel bij het vinden van dit bericht. Gruwelijk! Wat een noodlottig einde! Arme helmduiker J. Bijl.

overtuigend bewijs

Kijk en vergelijk: Bovenste afbeelding de serre van het 'Oranjehotel' daaronder de serre van 'Café Zeerust'. Bewijs geleverd denk je dan toch! Gelukkig vind ik een bevestiging van mijn vermoedens. Snel hè, die Noordwijkers!




naschrift:
Te snel hè, die Noordwijkers. Goed, misschien, in de euforie eindelijk dé scoop van de Noortukker te hebben gevonden, te hard van stapel gelopen. Twee dezelfde veranda's vormen natuurlijk géén overtuígend bewijs . Noortukker neemt dat graag voor zijn eigen verantwoording. Voor mij telt wel mee dat P. Th. Rietmeijer en zijn echtgenote M. Vliet Vlieland eigenaar van het Café gelegen aan de Strandweg waren!

Muziek en voordrachten in café Zeerust

Ze staan al langer dan een week op mijn mail en nú kom ik ze pas tegen ! Drie ontzettend leuke afbeeldingen, gekregen van een gulle gever. Bedankt!
Ik begin met de -voor mij persoonlijk- allerleukste van het stel: Café Zeerust!
Tot op heden nooit geweten dat Café P.TH.Rietmeijer de naam 'Zeerust' heeft gedragen. Ook niet dat er amusement werd georganiseerd. Vanaf vier en een half uur, is er muziek onder leiding van de heer Adr.G. Venderbos en vanaf zeven en een half uur, is er muziek met voordrachten. Dat allemaal op een doordeweekse donderdag op de bijna langste dag van het jaar. De toegangsprijs voor de vermakelijkheden was niet mis: 10 cents! Het doet me wat! Een waarlijke vondst!

De volgende afbeelding is ook zeer gewenst. Lang geleden drukte ik hier een zeer slechte overdruk af van het verhaal over de kerkklok en de jutters bij de stranding van de Amphitrite met het verzoek een betere versie te leveren. Daar kunnen we nu dus van genieten.

Tenslotte een prachtige opname van Villa Cato, met ernaast, ik ga er tenminste van uit dat het dat is, 'Café Zeerust'. Die spelende kindertjes zijn misschien wel al de volgende generatie! Het blijft mooi!

Nogmaals dank voor deze bijdragen! Het wordt zeer gewaardeerd!

Napoleon's vroedschap

De Noordwijkse Vroedschap anno 1813, van links naar rechts zittend: Willem Klaasz Plug, Jan Zonneveld, Joseph de Veer, Cornelis Stegerhoek en staand: Pieter Groeneveld, Maarten van Struyck, Maarten Kruyt, Job van Velzen en Nicolaas Ouwehand, zoals ze zijn afgebeeld in het boekje 'Kent u ze nog... de Noordwijkers'.

Of ze allemaal begeesterd worden door Blog Noortukker! Complimenten. Het valt op. Je hebt het over charismatische eigenschappen van Noordwijkse bestuurders en ziet: een onmiddellijke sollicitatie tot vermelding is het gevolg. Goed zo Burgemeester Groen. Al in de middeleeuwen werden in de Noordwijkse gemeenschap de gebroeders Groen geroemd om hun zeevarende capaciteiten. Naar Groenland togen zij. Veel verder nog dan Friesland. Zij lieten zich niet harpoeneren door een dissidente Frans van Egmond.Hoewel de Graven van Egmond in de tijd van de 'Groenland Groenen' ook wel eens door notabelen een kopje kleiner werden gemaakt.
Maar we leven nu in de eeuw van de.... ? Ja hoe noemen we deze nog jonge eeuw eigenlijk? Goeie vraag voor Frans van Egmond , gemist commentator van de Noordwijkse Politiek. Dat waren nog eens tijden Frans! Revoltes en opstandige burgers in de Raadzaal. Maar terug naar nu. Lees het allemaal eens op uw gemak na in het Leidsch Dagblad van Allerheiligen 2008. Het komt vast weer allemaal goed. En heren... wel zonder bloedvergieten!

Noordwijkers en Lodewijk Napoleon's politiechef

Als een donderslag bij heldere hemel. Of er een kruitschip de lucht in was gevlogen. Het gerucht ging rond als een bliksemschicht: Het zit niet helemaal lekker tussen de grote Napoleon en zijn Nederlands gedeputeerde broer Louis. Dat hadden die Noordwijkers wel door. Daar zouden ze eens nuttig gebruik van maken. Dat gedoe met het handelsverbod met Engeland waren ze ook allang zat. Slinks verzonnen de zeeërs manieren om onder alle regels uit te komen. De familie list en bedrog in aktie. Burgemeester en schepenen van Noordwijk allemaal zaten ze in het complot. Ja hoor... ook die van de familie Vlieland, alsof ze van de Prins geen kwaad wisten smokkelden ze mensen, waren en brieven over de wijde wereldzeeën. Ze nemen een loopje met het Rotterdamse Hoofd van Politie De Marivault. Misschien ging het wel allemaal om deze brief , wie het weet mag het zeggen. Het leest als een roman, het Rotterdams Jaarboekje uit 1924. Die eenvoudige Noordwijkse jongens. Toffe kerels! Misschien staan ze wel in de krant !

mooie plek achter de duinnuh

Het heeft even geduurd voor ik het origineel opgespoord had van de vervalsing maar.............zie!
Weer de Hoofdstraat, weer die hooiberg met dat kerkje........ maar waar ik de prent vandaan heb? Vraag het me niet..... bekijk het maar!!!!!!

plattegrond

Er kan - in de beide Noordwijken- niet meer van platte grond worden gesproken. Overal Hoogbouw. Ook het stukje waar het in dit verhaal altijd om draait, de Grent af naar beneden. Ik had in mijn onschuld begrepen dat er naast "Huis ter Duin" een parkeergarage (óndergronds- had ik verstaan) zou komen. Wat ik gisteren zag kwam toch aardig wat metertjes bóven de grond uit. We zien wel wat het wordt! Kijkt u nu nog even naar de plaats van de oude taveerne, naast dat paadje, midden voor!

Back to the future, part 2

Vandaag etaleert het Leidsch Dagblad het nieuwe paviljoen van Hotel Huis ter Duin , "Bell'Agio" genaamd.
Wat is er mis met "Bell 'Agio voorheen beter bekend als de Zeetaveerne van Cornelis Vliet Vlieland"??? Bekt toch óók verschrikkelijk lekker en vertrouwd!!!....en toch bij al dat nieuws en moois toch nog een klein waarschuwend vingertje: Komt u weleens in Scheveningen of in Zandvoort? Ook allemaal prachtige stranpaviljoens natuurlijk. Die zandbakken voor volwassenen. Stijlvol? Grandeur?............?

Back to the future

Zo: vandaag houden we al die bejaarde dametjes even voor gezien.Terug naar de toekomst. Hoe lang roep ik al niet zet een leuke strandtent óp de Noordwijkse boulevard. Daar, op de plek waar ooit al een oud horeca bedrijf werd uitgeoefend. Noordwijkse stijl? Noordwijkser kan het niet denk ik. Noem het taveerne of café of paviljoen , maar zet het er neer. Het hoort daar per slot van rekening. De tekening en het ontwerp, voorbeelden genoeg, ik lever ze er gratis bij.