Het Huisje van Johanna Vliet Vlieland

Dit zou het huisje zijn waar omaatje Jansje Vliet Vlieland-Heemskerk heeft gewoond. Het stond in de Hoofdstraat, ongeveer daar waar vroeger de groente- en fruitwinkel van de Kruijer was. Het is maar een klein fotootje. Heeft u een grotere of betere of weet u nog iets over het pandje te vertellen, doe dat dan en liefst hier.....!

Opoe Jans neemt een snuifje

Hier is ze dan. Niet aan het werk dit keer maar aan het relaxen, en ja hoor, opoetje neemt een snuifje. Ze ziet er ook een beetje ondeugend uit. Er zijn maar heel weinig verhalen over haar bekend om eerlijk te zijn geen één. Ze woonde de laatste jaren van haar leven in het Sint Jeroensgesticht zoals Residence Jeroen toen nog werd genoemd.

Ze overleed lang voor mijn geboorte, maar graag zou ik een bakkie thee met haar leuten en luisteren naar haar levensverhaal, haar jeugd én Noordwijk en...een snuifie nemen! Zal vast wel een stuk onschuldiger zijn geweest dan het snuiven in de moderne tijd.
Olijk Omaatje komt op 4 maart 1936 te overlijden, 78 jaren jong. Ze is dan al 39 jaar weduwe, kreeg in de 13 jaren die haar huwelijk duurde 11 kinderen waarvan er slechts 3 haar overleefden. Wat een stoer wijffie! Om oneindig trots op te blijven!

Opoe Jans aan het werk

De vosjes moeten er toch maar aan geloven en plaats maken voor Noortukkers allerliefste grootje, Oma Jo(OJ) om haar titel Opoe Jans maar ietwat te moderniseren met het oog op de jeugd. Hier zit ze bollen te pellen. Pront in het midden met haar mooie witte kapje op. Iets naar links staat haar schoondochter Neel Vliet Vlieland-van Went, eerder weduwe van Gregorius van Hensbergen. Het bollenpel-gen is in de familie -gelukkig- verloren gegaan. Of u moet anders weten. Meldt het per omgaande!
Foto's al eerder gezien in een andere Blog ? Klopt! Mag ze gebruiken.

Vos op Vlieland, Noordwijk en Katwijk

Vandaag maar weer eens een terugblik op de veranda van het roemrijke Café Restaurant Bedrijf aan de Boulevard te Noordwijk van ouds 'De Strandtaveerne van Cornelis Vliet Vlieland'.

Op de foto, het is écht niet goed te zien, houdt de meest rechtse persoon volgens 'Noortukker'een vosje vast. Een actueel onderwerp sedert de ophef over de op het eiland Vlieland aangetroffen vos of vossen!

De krant schrijft over de vos op Vlieland aangrijpende verhalen.

Een paar jaar geleden stond er 's avonds laat een vosje te drinken in het vijvertje in de tuin en een goede week geleden liep er op een warme zomermiddag, klaarlichte dag, over een volle en drukke Boulevard in Katwijk aan Zee en schrikkerig vosje de straat over te steken. Helaas geen fototoestel bij de hand. Altijd weer raak je onder de indruk van de charme van het dier, sierlijk, snel en prachtig van kleur!

Zeemanskroeg

Oud plaatje van een oud dorpje met Badhotel Konijnenburg, villa Cato en.......een ouwe zeemanskroeg! De kroeg was ook in Katwijk vermaard. Als de jonge mannen al katent langs het strand liepen wisten ze in de verte de lonkende lusten van de taveerne van Jannetje Vliete waar zij na het gebruiken van een verfrissing ter plaatse huiswaarts keerden om opnieuw het katen te beoefenen.

(met dank aan buurman Willem Varkevisser voor de info!)

Grootje gaat op stap

Ons allerliefste GROOTJE Jansie Vliet Vlieland [eerste rij vierde van rechts] gaat op stap. Ze is geboren op 19 februari 1858, 's middags om 14.00 uur als dochter van Hendrik Heemskerk en Johanna Overbeek, bijna 80 jaar oud overleed ze in het St.Jeroensgesticht [1933] al weduwe [sinds 1894] van zeeman Jan Vliet Vlieland.
Maar je kunt zien, het uitstapje doet ze goed! Ze zien er blij uit, grootje en onze Noordwijkse bejaarden!

L.V.V. blijft baldadig

Een maand brommen is het geworden maar hij blijft baldadig onze Leen. Én zijn vrienden, kijkt u zelf maar, hebben last van dezelfde ziekte. Het bericht in de krant was mij even ontgaan maar kreeg dé tip van een attente lezer! Waarvoor dank!

De broer van Fijtje

We blijven nog even rond de kerk in de Hoofdstraat zwerven. Daar waar de vader van onze eigen Fijtje Jeroensd van Waasdorp zijn netten te drogen legde. In die kerk komen wat mensen die op zoek zijn naar een strengere leer en een striktere dominee. Tenminste als ik iets heb meegekregen uit het bijgaande krantenartikel over Dominee Abraham van Royen !


Opstand tegen het gevestigde geloof, maar voor de vissers geldt 'The show must go on' dus, Hermanus Jeroensz Waasdorp kondigt met bekkenslag aan dat er aanstonds visafslag wordt gehouden aan het strand. Fijtjes Broer!

Langs het duinpad van.....

Eindelijk weer eens een plaatje van het oude zeedorp. Publicatie overgenomen uit 'De Blauwdotter'. Niet helemaal helder is wie de maker is. Maar dat zal in het volgende nummer vast wel worden opgelost! Maar Noortukker deze prent heeft er ook wel wat van weg!

Eerste Prijs voor E.V.V.

'Houten Paard Rijden' voor jongens van 13 tot 17 jaar op het Lindenplein tijdens de najaars-kermis-spelen van het jaar 1928. De snelste ruiter, dus de eerste plaats is voor Eef Vliet Vlieland.

Leendert Vliet Vlieland

L.V.V., voorvader

Soms gaat het van kwaad tot erger. Het blijft familie, dus hou je ze toch de hand boven het hoofd....en eerlijk is eerlijk met het klimmen van de jaren werd onze voorouder wat bedaarder, wat weer mildere veroordelingen ten gevolge had. Goed, het eerste vergrijp: Een maand zitten voor een stuk spek en een handvol sinaasappelen. Geen goeie ruil! Bij de 'Liddle' betaal je er vast minder voor. De volgende daad, met die narcissen valt een beetje uit de toon -vraag je je af of hier de juiste persoon wel is geadopteerd- en dan -wederspannigheid-! Zou kunnen. Hoewel wij, bij ons, juist allemaal heel vriendelijk en meegaand zijn. Dat weerspannige gen is dus duidelijk niet overgekomen en tot slot, schoolverzuim. De man wilde wel, graag zelfs, maar had gewoon geen geld genoeg om het schoolgeld voor zijn bloedjes van kinderen te betalen. Maar het is helemaal goed gekomen met die bloedjes. Allemaal top en uitgezworven over de hele wereld. L.V.V. kan trots zijn! Goed gedaan Veeveetje!

L.V.V., stroper

Veroordeeld tot een boete voor het lopen op verboden grond! Al zijn geld en vrije tijd was er in gaan zitten: zijn hobby: stropen. Zwalken door de duinen. Het was overgrootouder L.V.V. zijn lust en zijn leven. Een sprenkeltje zetten om een wild duinkonijntje te verschalken. Onschuldig armeluis vertier. Toen!




Het werd het nageslacht met de paplepel ingegeven.
Moeder's las het al voor uit Kabouter Piggelmee:
"En het vrouwtje zorgde voor het eten, maar dat eten moest er zijn.
Mannetje ging dus dagelijks jagen, schoot een haasje of konijn."
Zo zag de tot de tanden bewapende stroperszoon er uit. Mooie buit.

Jan Kloos en de scheerpapiertjes

Jan Kloos , gewaardeerd historicus van de beide Noordwijken, beschrijft zijn verbazing over de vondst van het in perkament gebonden boek, getiteld 'Register van de graven in de kerk te Noordwijk-aan-Zee' op de schenktafel van onze overgrootmoeder Jannetje Vliet Vlieland-van den Berg, kroeghoudster, scheerster en varkensslachtster.
Het respect voor het bewaren van oude en waardvolle zaken, zou Noortukker nu dat precies van haar hebben geërfd?

Van Taveerne tot Oranjehotel

Op 10 december 1855 wordt Cornelis Vliet Vlieland eigenaar van een taveerne, die later in de volksmond vernoemd wordt naar zijn echtgenote : ’De Strandtaveerne van Jannetje Vliete'. Het bestond uit een huis met schuur verdere getimmerte en erve, staande en gelegen te Noordwijk aan Zee, plaatselijk geteekend nommer 37 op den kadastrale legger der gemeente Noordwijk bekend in Sectie E onder nommer 185, ter grootte van twee roeden twee en twintig ellen. Het wordt door aankoop van Jan Groenendijk, en overname van diens hypothecaire schuld van 500 gulden aan Jan Kroon en Ary Gordijn zijn eigendom.[akte 124, 1855: notaris mr. C.C. van der Schalk.] Hij maakt wat moois van de ‘koffieshop’ en hangt bij wijze van reclame boven de ingang als uithangbord het boegbeeld van 'Amphritite', voorstellende de godin der baren en voorzien van de Grieksche kernspreuk: Ken u zelven (lat.'Nosce te ipsum'), afkomstig van het aan onze kust op 17 december 1857 gestrande schip 'Amphritite'. Hij verkoopt de zeetaveerne op 23 januari 1880 aan zijn (toekomstige) schoonzoon Jacobus Cornelis Vink, voor een bedrag van 1000 gulden. Het bezit is dan inmiddels vergroot met het huis 285, groot 40 centiaren.[akte 19, 1880: notaris mr. Th.W. van der Schalk.]
Vink koopt in 1890 van H. Tappenbeck nog een perceel duingrond met pad à ƒ 300,--[Notar.Noordwijk 1890 nr 80]. Dan komt Vink op 2 februari 1892 te overlijden, zijn vrouw achterlatend met vijf kinderen waarvan de jongste vier maanden na zijn dood ter wereld komt. Na Vink's overlijden komt de taveerne opnieuw in het bezit van de familie Vliet Vlieland. De weduwe Grietje Vink -Mejuffrouw Margaretha Vliet Vlieland-is tot zijn erfgename benoemd. Zij hertrouwt Petrus Theodorus Rietmeijer Wzn, bloemkweker en..... kastelein.[akte 129, 1895 notaris mr. L.A.T. Binnendijk. Ook uit dit huwelijk worden 5 kinderen geboren. Margaretha wordt ziekelijk en is in 1911 overleden.

Caféhouder P.TH. Rietmeyer laat in de zomer van 1898 'zijn’ Koffiehuis met een nieuwe koffiekamer en veranda verrijken . In 1904 worden de bezittingen openbaar verkocht. De nieuwe eigenaar wordt de heer S. van Ruiten. Het wordt een modern Café-Restaurant en wat later uitgebreid tot ‘Hotel van Ruiten.' Daarna komt het hotel in het bezit van de heer A.M. Marinkelle en krijgt de naam van- na opnieuw een uitbreiding- Oranjehotel ! In de periode van de Tweede Wereldoorlog wordt het hotel met de grond gelijk gemaakt om plaats te maken voor de Atlantikwal. Nu is die plek een mooi uitzichtspunt gelegen aan het parkeerterrein naast het ‘Gat van Palace’aan de Koningin Wilhelminaboulevard.
(1885: Noordwijk aan Zee 63; 1890: Hoofdstraat 71; 1898: Hoofdstraat 7}










Wie, wat en waar Lunchroom Zeerust heeft gestaan en of er een relatie is met de strandtaveerne? Noortukker weet het u niet te zeggen.

Zwager Gerrit en het Vredespaleis

De zwager van Piet Rietmeijer, Gerrit Vliet Vlieland, begon zijn carrière als smidsknechtje bij zijn buurman Jan van Kan. Op zekere dag, een doodgewone doordeweekse werkdag, verscheen hij, 's morgens om 5 uur -in zondagse kleding- in de smidse. De verbaasde van Kan vroeg hem wat dat te betekenen had, waarop de jeugdige smidsknecht meldde, dat hij voor zo'n slavendrijver van een baas geen knecht meer wilde spelen. Daarom had hij zijn goeie goed aangetrokken: hij ging de wijde wereld in. Die wijde wereld beperkte zich tot een wandeling over het strand naar Scheveningen waar hij werk vond, een vrouw uit Drenthe en er vele jaren met zijn gezin woonde. In zijn smeedwerk specialiseerde hij zich zodanig dat hij later als smid actief was bij het smeden van de hekken voor het Vredespaleis. Uiteindelijk overleed hij te Amsterdam -waar hij na de dood van zijn vrouw onderdak vond binnen het gezin van zijn dochter Johanna- op bijna tachtigjarige leeftijd.
Jan van Kan zou nog vele jaren practiserend smid blijven waarvan deze advertentie het bewijs is.

De Heer P.Th. Rietmeijer

Dit is hem dan! De Heer P.Th. Rietmeijer, voorzien van het nikkelen horloge . Is het geen - en geheel ten voeten uit- een prachtig portret .

Heeft u ook nog een plaatje waarop iemand van mijn familie voorkomt? Misschien heeft u een copietje voor dit blog. Gaat u even zoeken op de zolder in die oude schoenendoos. We zullen uw naam vermelden, als bron en in HOOFDLETTERS. Of juist niet, net wat u wenst! Doen dus! Zoeken!

Geluksvogel Rietmeijer

Die man, P.Th. Rietmeijer is van alle markten thuis....én een geluksvogel. Schoot hij in de aflevering van gisteren al de staart van de vierde vogel, bij het gratis biljart-concours in 'Café Flora' ter opening van de kermisvermakelijkheden te Noordwijk-Binnen is hij de winnaar van de tweede prijs: een nikkelen horloge!

Maar lees het hele stukje even door. Dan zie je dat de Toneelvereeniging 'Vriendschapszin' ook in 'Café Flora' heeft opgetreden. Met niet zomaar een stuk! Nee hoor, ze pakken uit! Maar liefst met de dramatische schets "De moordaanslag op het leven van J. de Wit (1672)". Deze extra vermelding van tijd lijkt nodig omdat de hoofrolspeler ook een J. de Witt is, nu echter met dubbel T. Gelukkig worden er ter opening van de kermis ook nog wat luchtige schetsen gespeeld. Zoals "Huts en Muts, twee lustige schoorsteenvegers" in een komisch duet. Ik kan niet wachten tot Joop van den Ende het opnieuw uit gaat brengen!

Vogelschieten in Zeerust

Ze laten eens zien wat Nederlandsche schutters zijn in het café 'Zeerust' van de heer P.Th. Rietmeijer. Rietmeijer is de tweede echtgenoot van Mevrouw G.Vliet Vlieland die eerder weduwe werd van de heer Vink. Rietmeijer schiet van de vierde vogel de staart. "So what" zou je denken.

Vrolijk Pasen

Met dank aan Eduard Karsten!

Dorpsstraatje

Veel mooier dan het mooiste schilderij, was zo niet ongeveer de tekst van het oude liedje van Han Dunk? Maar het is waar! Mooier dan op dit vergeelde prentje kan de Hoofdstraat nooit zijn afgebeeld, of weet u het beter!

Lenteklokjes

Een gewoon plaatje. Zomaar. Lenteklokjes. Om de lente in te luiden. Je kunt ze vinden in de tuin van tante Fijtje . Het bosje waar ooit de prachtige hoeve Puik en Duin heeft gestaan. Vast nog een overblijfsel uit de tijd van de plantenweelde die deel uitmaakte van de vijverpartijen die haar lusthof sierden. Je kan er zo bij wegdromen in het milde lente zonnetje. Maar waar lagen nou die karpervijvers?