Herman van Waarden en het Chicago-Theater van Tilburg

Het verhaal van de ex-man van tante Nel, Hermanus Cornelis van Waarden gaat vandaag nog even verder. Het heeft er veel van weg dat de kleine zwerver mee wil met het circus  waar hij uiteindelijk zijn stek vindt in het Chicago- Theater te Tilburg.

Bij zijn aankomst in Tilburg ziet hij zich omringd door een grote familie bestaande uit echtgenote, ex echtgenote, kinderen van echtegenotes en andere niet gerelateerden zoals deze persoonkaart mag blijken.

Maar hij laat zijn oog vallen op de :

  STADSSCHOUWBURG van Tilburg het CHICAGO-THEATER.

 VERKOOP CHICAGO.

Naar wij vernemen zal het bekende Chicago Theater binnenkort aan den heer Herman van der Waarden overgaan, welke dan de directie over dit theater en den Stadsschouwburg zal voeren. Verder bestaan er plannen tot het bouwen van een geheel nieuw en modern ingericht theater met ± 1200 zitplaatsen Over den grond wordt reeds onderhandeld. Dit theater zou dan meerdere zalen bevatten, als voor tooneel, concerten en bioscoop. Ook over deze nieuwe onderneming zal de heer Herman van der Waarden Directeur zijn.(Nieuwe Tilburgsche Courant 11-03-1930)
De heer Herman van der Waarden deelde ons heden mede dat voor het onder zijn leiding komende Chicago Theater een complete installatie voor sprekende en muciseerendj films is besteld. Zoowel in de Schouwburg als in de Chicago is dan het volledige systeem voor plaat en bandgeluid. Elke week draait een theater stomme en het ander sprekende lilms. Voor hel grootste deel zal de heer van der Waarden hel personeel van de Chicago handhaven. De portiers krijgen ccnzcll'iV uniform als die van de Stadsschouwburg.

 

 

 

 EEN SYMPHATIEKE DAAD.

Wij vestigen gaarne de aandacht onzer lezers op achterstaande advertentie van het Chicago Theater, Dir. de Heer vander Waarden, waarin deze een wijziging in liet Programma aankondigt, n.l. de vervanging v. een revolutionaire film, door een schitterende film met in de hoofdrol de sympathieke George O'Brien. Tevens kondigt de directie van het Chicago Theater aan dat de totale recette van heden door haar ter beschikking wordt gesteld van de nabestaanden der slachtoffers "van de groote mijnramp fe Alsdori'f. Een nobele geste van Oom Herman welke zeer zeker elks goedkeuring zal wegdragen.
 Nieuwe Tilburgsche Courant25-10-1930

Wanneer tijdens de oorlogsjaren de naam van het Chicago-Theater van Rijksweg moet worden gewijzigd voel je al complicaties aankomen.

Oome Herman's houding  in de oorlog roept vragen op: hij verschijnt voor Het Tribunaal.  Niets is in de kranten te vinden over zijn veroordeling: als laatste is er het bericht van uitstel van de  uitspraak.

STADSNIEUWS TRIBUNAAL TILBURG 

De uitspraak in de zaak tegen Herman van der Waarden, die gisteren zou hebben plaats gehad, is uitgesteld, teneinde een nader onderzoek in te stellen op verschillende punten van de dagvaarding
Nieuwsblad van het Zuiden 03-04-1947

 Hij overlijdt op 8 oktober 1973  te Tilburg en daar begraven op het RK Kerkhof St. Josephstraat, Tilburg.... een korte samenvatting van een filmrijk leven van een weglopertje uit 1900.

Tante Nel en oom Herman

Geen van tweeën heb ik ze persoonlijk gekend....tante Nel Vliet Vlieland niet en ook haar man Herman van Waarden niet.

Ze waren ooit met elkaar gehuwd maar ook weer van elkaar gescheiden. Oom Herman was me er eentje.....stond al als 12 jarige met een verzoek tot opsporing door de politie met foto en signalement in alle kranten van het hele land vermeld. Bang voor straf, hij haalde nog al eens wat kattekwaad uit, was hij op een mooie dag de wijde wereld ingelopen waarop een landelijke zoektocht naar zijn persoon werd ondernomen.

 De Leeuwarder courant van 15-09-1900 meldt tenslotte dat hij terecht is 10 dagen na zijn verdwijning aangehouden door de rijkspolitie te den Bilt.

 Hermanus blijft onrustig......een groot aantal dames deelt zijn echtelijke sponde die hij in diverse plaatsen in het land neerzet. In Tilburg exploiteert hij het Chicago-theater maar dan raakt hij uit het nieuws!

Over zijn geboortedatum bestaat ook nog enige verwarring, het jaar 1888 lijkt wel te kloppen hoewel zijn ouders pas in 1889 in het huwelijke treden.

Algemeen Handelsblad 13-12-1889

Dan komen we in 1964 tante Nel weer tegen: Petronella Vliet Vlieland verhuist van Amsterdam naar Duinweg 15 bij Schoorl. Daar is het bejaardentehuis "Erica"gevestigd ze is dan 72 jaar, dus goede kans dat zij daar ter verzorging heen is gegaan.

Geboren in Den Haag als dochter van smid Gerardus Vliet Vlieland  die meewerkte aan de sierhekken  die het Vredespaleis omsluiten en Antje Poede uit Drenthe.  Zij trok zelf ook heel Nederland door om tenslotte op 27 oktober 1974 te Harderwijk te overlijden.

Wie meer kan vertellen over haar relatie met Jan de Jong of een foto vvan haar heeft kan die ter completering van dit verhaal naar de blog toesturen..

Tante Mien Vliet Vlieland

Op 12 februari 2015 overleed Wilhelmina Cornelia van der Zalm. In 1993 overleed haar grote liefde, echtgenoot Gerardus ( Geek) Vliet Vlieland . Vele jaren heeft zij hem in de jaren van zijn ziekte verzorgd.

Al werd het burgerlijk huwelijk al op 27 oktober 1950 gesloten het werd pas "echt" met de kerkelijke inzegening op 17 juli 1952 in de kerk van Sint Jeroen.

Het Maria altaar in de kerk waar ze graag een kaarsje voor haar ziet aangestoken.

Zij kregen twee zoons een nageslacht dat inmiddels flink met nakomelingen is uitgebreid ; 5 kleinkinderen en 4 achterkleinkinderen.

Op 8 december 2014 genoot ze nog van haar glaasje advocaat met slagroom bij het vieren van haar 88ste verjaardag ten huize van haar oudste zoon en zijn zorgzame echtgenote. Onvoorstelbaar dat haar dood zo nabij was. Maar na haar plotselinge opname in het ziekenhuis en een terminale diagnose resten er nog nauwelijks drie weken waarin zij -volkomen helder van geest- al haar wensen voor haar nabestaanden formuleert.  In haar eigen woorden:

Mijn leven is voorbij,

ik ben oud, ik ga dood.

Ik heb het naar mijn zin gehad.

Mien

Kees Vliet Vlieland in "The Shetland Times"

Het zijn de woorden  van dominee Leendert van der Valk uit Scheveningen: "Heden heb ik een jongen van de Roomsche Religie, die ernstig ongesteld was, in het ziekenhuis gebracht. De prijs in het hospitaal is wel wat hoog, doch zulk een zieke kon ik niet daarbuiten verzorgen; dewijl het wellicht typhus is."

Het lijdt geen twijfel of deze verwijzing duidt op opa Kees Vliet Vlieland, de patiënt waarvan de 'The Shetland Times' melding maakt in haar krant van 25 juni 1898.  Dat wist u al, in de blog  van 10 juli 2010 is het verhaal u al verteld.

  ST. ROGNVALD.



 Passengers on board the ST. ROGNVALD.



Wat nog niet bekend was, is dat hij pas  twee maanden later op 27 augustus 1898 -dan genezen verklaard- door de consul scheep wordt gezet op het ss St. Rognvald, de lijndient ferry die hem in Aberdeen brengt. Daarvandaan mag worden aangenomen dat hij met de trein richting Londen is vervoerd, een indrukwekkende reis voor een Noordwijkse knaap van nauwelijk 17 jaren. Hij heeft het zelf wel verteld....hoe hij in Londen zo nodig moest en een plaatsje langs de weg gebruikte om zijn behoefte te doen en daarbij betrapt werd door een Bobby ( dat is een Engelse politieagent vertelde hij er bij) om dan te gaan glunderen bij het uitzicht op de clou van het verhaal. De Bobby zegt: "Dat kost dan een pond", Opa's antwoord: "Hou het wisselgeld maar want daar ligt wel een kilo!"

Shetland Times 25 juni 1898

Shetland Times 25 juni 1898

Shetland Times - Saturday 27 August 1898


Overdruk uit de blog van zaterdag 10 juli 2010.

"In 1897 maakte Van der Valk voor het eerst een reis naar Lerwick om te zien wat er voor de daar verblijvende Hollandse zeelieden kon worden gedaan. Hij kreeg alle medewerking van de plaatselijke Schotse kerk, die direct haar bedehuis beschikbaar stelde voor Nederlandse kerkdiensten. In 1898 vertoefde hij samen met zijn vrouw ruim drie weken op de Shetlandeilanden. Zondags preekte Van der Valk en in de week hield hij een Bijbellezing. Hij voerde vele gesprekken met de vissers en bezocht de zieken. "(bron Reformatorisch Dagblad)  Misschien is Cornelis verder aangesterkt na zijn ziekte in het huishouden van dominee van der Valk en zijn vrouw.......