Zoeken in deze blog

zondag 30 augustus 2020


woensdag 29 april 2020

Bart RIJNHOUT, soms kom je tijd te kort

Vandaag is het niet "Noortukker"die u zijn levensverhaal komt brengen maar komen de verhalen uit de pen van Bart Rijnhout.  Lees het allemaal nog eens door. de  Haagse  bus bestuurder  die boeken schrijft over  vliegtuigen in dienst van ons Koninkrijk,  daarbij af en toe wel wat zaken aan de orde stelt die wat in de vergetelheid zijn geraakt. Ook kent hij veel busmaatschappijen, haalt - oude bussen uit de sloot- en verdiept zich in zijn relatie met Brits-Guyana en andere koloniale aangelegenheden.  Ga maar vlug met het lezen beginnen. Aan hem het woord

Creativiteit krijg je aangeboren…

Buck Danny en zijn vrienden
Er kwamen een heleboel reacties binnen over mijn verhaal over die ruim 40 jaar in de papierwereld. Om daar wat in tegemoet te komen heb ik een nieuw verhaal samengesteld. Ik ben in een tijd geboren (1947- hoewel vaak wordt gezegd dat het om het beste bouwjaar gaat.!!) waar er geroeid moest worden met de schaarse riemen die er waren. In die tijd was er niet veel dus werd creativiteit voor mijn ouders nummer 1 in het dagelijkste leven. Mijn vader was rijzend etaleur en had werk overal in het land. Van hem heb ik zeker die creativiteit meegekregen. Mijn moeder was ook creatief vooral achter het naaimachine en wist van oude kleding weer prachtige jassen, jurken en broeken te maken.
Voor mij was het een tijd met weinig vertier, ‘Het Glippertje’, een oude omgebouwde jeep met twee aanhangwagens er achter bracht ons dan voor een prikkie door de Leidse straten.
Tussen het uithalen van kwajongensstreken moest ik met moeder naar de markt om er boodschappen te doen.
Een andere schaarse gebeurtenis was een schooluitstapje naar De Burcht, een oud bolwerk waar weinig aan te zien was, maar waarover spannende verhalen werden verteld.
Tegenwoordig is De Burcht gerestaureerd en in historische topstaat teruggebracht en een lust voor het oog is.
In mijn jonge jaren was er niet veel te doen en zocht je wel eens de rust op om ergens een hengel uit te gooien. Een mooi plekje was naast het Kruithuis in de Singel en al je dan eens een visje aan de haak had geslagen dan nam je die mee naar huis en liet moeder deze koken zodat onze kat er een koningsmaal aan had.
Een ander verzetje was de groenteveiling. Onze plaatselijke groenteboer vroeg wel eens hem te komen helpen en dan kreeg je het voor elkaar om mee te kunnen naar de groenteveiling. Dat was een leuk verzetje waar je soms een paar centen mee kon verdienen. Je mocht dan in zo’n bankje zitten in de veilinghal waar de scheepjes van boeren met hun gewassen voorbij kwamen en waarop geboden kon worden.
Noortukker had hem graag een lintje gegund :  maar zoals het meestal gaat, komt al dat moois voor Bart Rijnhout (TE) laat in zijn leven van dit  Boegbeeld  der  Noortukse samenleving maar gelukkig wel vroeg genoeg om een goed gebruik te kunnen maken van al zijn creatieve talenten maar daar geven we het woord aan Bart terug, daar om terug naar zijn begin...........

Waar het schrijven begon…

Op school vond ik het maken van een dictee altijd iets uitdagends hebben. Ik schreef ze graag en langzaam maar zeker kwam ik terecht in een ploeg die onze schoolkrant samenstelde. Naast school, bij mijn leeftijdsgenootjes in de wijk waren lieden die stripverhalen verzamelden. Daar kwam ik in aanraking met De avonturen van Buck Danny die al groeiende mijn favoriet werd. Samen met jongens die de zelfde hobby nastreven en ook luchtvaart verzamelden, begonnen we onze eigen verhalen te schrijven over de luchtvaart, over Buck Danny etc. Daarnaast had ik thuis al de nodige verhalen over de Koninklijke Marine gehoord omdat een broer van mijn vader daar als officier diende.
Zo naderde langzaam maar zeker de tijd dat ik zou worden opgeroepen voor het uitvoeren van de dienstplicht. Door de verhalen van mijn oom over de marine, wilde ik graag daar aan de slag, maar jammer was dat mijn oom daarin niets kon doen. Toen ik eenmaal was goedgekeurd werd het de Koninklijke Landmacht waar ik ‘Passant’ werd, een drukke maar leuke tijd heb doorgebracht.
Er is toch wel iets blijven hangen, de Marine Luchtvaartdienst was voor mij bijzonder, de vliegtuigen die boven ons huis langskwamen en de talloze tripjes naar het vliegveld Valkenburg. De avonturen van Buck Danny deden daar ook nog eens een schepje bovenop.
Het was eind 1969 toen ik serieus begon met te uitstippelen van lijnen die mij moesten brengen naar het schrijven van een boek. Het was uiteindelijk mijn eerste boek Het mysterie van de L7788 die wereldwijde bekendheid kreeg. Ik schreef dat alles nog op een oude, bij het vuil gevonden typemachine van het merk Olivetti.c
Die start van dat boek resulteerde dat op nog eens 27 boeken schreef, veel over de oorlog, maar veel over onze Marinemannen. Die start van mijn eerste boek bracht me in een al ruim 40 jaar durende papierwereld waar ik de klappen van de zweep leerde en in contact kwam met veel mensen, vaak bekende Nederlanders, maar ook veel mensen buiten ons land…
Ik schreef er pas een heel verhaal over met als titel ‘Al ruim 40 jaar in die papierwereld’
Uitleg over de bijgaande afbeeldingen:
De eerste foto is van het ‘Glippertje’ waar ik als kleine jongen veel plezier aan beleefde. De oude markt waar een ijsje bij ‘Voortman’ een vaste gebeurtenis was. Het bolwerk De Burcht, toen een echte ruïne omgeven met spannende verhalen. Het Kruithuis, mijn vaste stekkie om een hengel uit te gooien in dat ondiepe water van de Singel. De groenteveiling naast de bekende HCW (de Constructie in de volksmoed genoemd) was altijd een belevenis.
De avonturen van Buck Danny bracht met in luchtvaartsferen. Boeken schrijven lukt alleen door je in te zetten en dat deden de journalisten evenzeer als er een boek verscheen. De Haagse buschauffeur heeft weer een nieuw boek geschreven…

maandag 23 maart 2020

BART RIJNHOUT vliegt boven de KORAALEILANDEN


Wie kent hem niet!  Onze Bart!
Hij is weer druk met het uitgeven van een nieuw boek.............dit keer over de B-24 'Liberator' die ons in vogelvlucht brengt naar een plaats om van te dromen: de COCOS  EILANDEN in de Indische Oceaan op zoek naar een tropische verrassing? Dat mag u wensen. De reden voor de vlucht boven de koraalriffen is echter minder vredig dan je zou verwachten. Leest u er de aankondiging van Uitgeverij Lanasta maar op na en vergeet u ook niet alvast een boek te reserveren! Spannende verhalen om u tijdens de corona virus- huis-arrest-dagen eens op de hoogte te stellen over de offers die gebracht moesten worden voor de "Bevrijding van Zuid-Oost Azië".


Aangezien Noortukker  zeer vredelievend in het leven staat, lijkt het zinvoller  u te verwijzen naar de inhoud van het boek, dat heel mooi is uitgevoerd met unieke foto en leest als een spannend jongensboek, maar oordeelt u zelf,
Inhoud:

  • vorming 321 squadron
  • bevrijding van zuid-oost Azië
  • de consolidated B-24 Liberator
  • Operatie Pharos
  • Cocos eilanden
  • 321 esquadron op zoek naar een offensieve rol
  • aankomst vliegtuigesquadron op de Cocoseilanden
  • kleuren en markeringen
  • eindelijk actief
  • sweeps en scheepsaanvallen
  • verandering van taken
  • bevrijding met een ingewikkeld vooruitzicht
  • hulp vanuit de lucht
  • reis met de Liberator naar Nederland
  • een onvrijwillig langerverblijf op Cocos
  • teruggave en sloop
samenstelling  Edwin Hoogschagen en Bart M. Rijnhout
uitgave
 Violaero

vrijdag 23 november 2018

Ouwe Bok, Gefeliciteerd - van Jonge Man.......tot lieve Vader

Nieuwsgierig naar de leeftijd van de links op de foto staande rijwielhersteller? Hij is geboren op 23 november 1913. 

Vandaag had hij zijn 105e verjaardag kunnen vieren! De op 23 november 1913 te Noordwijk geboren Kees, enigszins met het vak bekend zijnde rijwielhersteller voor vast werk aan de Schiestraat. Nog kun je in ons schuurtje een mandje vinden met het gereedschap waarmee deze , inmiddels tot vader, grootvader, overgrootvader én over-over grootvader van een uitgebreide familieschare is uitgegroeid! Goed gedaan jochie........we blijven blij met de herinnering aan zo'n lieve vader!
Atelier voor Fotografie, heldere reclame op de muur van het pand dat tot herstelwerkplaats van rijwielen diende. De baas was de hele dag op pad, dus moest hij op zoek naar 3 rijwielherstellers die de lopende fiets-zaken konden behartigen. Banden plakken!

dinsdag 20 november 2018

Tweelingen Familie gevestigd in 1716




Een aantal eeuwen geleden werden Arie Corneliszoon Vlieland en zijn lieve vrouw Fijtje Jeroensd Waasdorp verrast met de geboorte van twee dochtertjes, een tweeling!  Die de namen kregen van Teuntje, zij is vernoemd naar haar grootmoeder, de moeder van Ary Vlieland die met haar man Cornelis Cornelisz Vlieland die als stamoudsten in Noordwijk bekend zijn. Jeroentje is vernoemd naar haar grootvader Jeroens Jans Waasdorp, de vader van moeder Fijtje, nakomeling van  een al sinds de 12e eeuw of eerder als zeevarend geslacht in Noordwijk bekend staat. Nu is er anno onze jongste generatie-nu bekend met de  familienaam Vliet Vlieland weer een geboorte van een tweeling in december van dit jaar aangekondigd wordt! Nog altijd in lijnrechte familiestamboom. Dus vandaag zijn wij supertrots u het voorstel te mogen brengen van de naamgeving van de schattige meisjes al Teuntje en Jeroentje Vliet Vlieland. Met de liefde en zorg voor een gelukkig leven van iedere grootmoeder Vliet Vlieland.

zondag 18 november 2018

Vandaag in Herinnering Leen Vliet Vlieland

Wat  een prachtige  mensen zijn hier bezig zich aan hun toekomst voor te bereiden. Kroontjespennen en een in de bank geborgen inktpot, indien nodig bij te vullen uit een grote meer liter fles indigo blauwe inkt: TALENS stond er op het etiket geschreven. Gelukkig waren er op de RK. Jongensschool in Noordwijk binnen geen meisjes aanwezig........heel wat verlegen blondines  zouden in tranen hun klas hebben verlaten met  diepblauwe vlecht.........precies.......geintje van Leen én Kees.
Nog meer over de varensman Leen weten? Ga terug naar zijn door hem zelf vertelde ervaringen als visserman, u leest het in een van de voorgaande afleveringen!

donderdag 15 november 2018

Prachtige Tweeling verfrissende Vliet Vlieland gezinsuitbreiding

Geboren op 13 November 2018 de dames Evi en Noé.......De gehele familie is laaiend trots op de geweldige draagkracht van hun Moeder!  Kanjer hoor! Wat een Top-Prestatie en we wensen jullie ouders en broertjes enorm veel plezier met die jullie MEIDEN!


De afbeelding uit je post wordt hier weergegeven

Wat een prachtig mooi gelukt resultaat......
Wow.......ongelooflijke knappe gasten allemaal! In deze heren der schepping, stoere jongens, herkent u zeker de neven van de tweeling:Jerome en Cedric met daarnaast de grote broers van de dames:Abel en Tijn!

donderdag 8 november 2018

Vandaag een jaar later, We schrijven 8 november 2018! We leven nog altijd.....dankzij of ondanks ........leven en laten leven.......


Dan gebeurt het!
Onverwacht. 8 november 2017. 
Even een onderzoekje in het LUMC en pats.....in de namiddag verdwijn je naar de Residentie in ziekenhuis BRONOVO. Levensreddend? Spannend.......Dan het onderzoek dat in het LUMC gepland stond gaat door maar in het Westeindeziekenhuis, op 1.5 uur bezoek-reisminuten van de woonplaats......in de Residentie.  3 december 2017 inmiddels. De PICC-lijn vergemakkelijkt het infuus aanbrengen en de aansluitingen, telemetri en externe defibrilator zorgen wel voor veel externe controle.  Je gaat weer terug naar het LUMC, voor de vervanging van een hartklep. Op de dag van de verkeerschaos in Nederland: Sneeuw! Besluit het LUMC geen plaats meer te hebben voor een arm oud vrouwtje met een nieuwe klep. "Wij verplaatsen u naar het Westeindeziekenhuis." Inmiddels geldt een advies voor het verkeer: niet de weg op. Dus de ambu vertrekt en komt me morgn vroeg weer halen. Lukt!.......dan ook nog....het Brady-Trachy syndroom, ook nog een ICD erbij.......het kan niet op......en dan wordt het 15 december en kunnen we toch nog kerst thuis vieren. Heel iets anders dan de reis naar Spanje die al is afgezegd inmiddels......"We wensen je heel veel sterkte".....Maar de familie stond me bij.......70 kaarten en aanmoedigingen... Nick vanuit zijn verre bestemming was één van de eersten. Zijn moeder gaf het advies nu eindelijk eens te gaan ontspullen en van jong talent(4 jaar) tot iets ouder (87 jaar) kwamen de steunbetuigingen , tijdschriften, tekeningen binnen, waarin een kleine familie toch oprecht groots kan zijn. De ritten naar het lastig te bereiken Den Haag ook weer gedaan door familie en  buren. En neef Loek die als in zijn mooiste jaren bij  de Gruyter voor de levering van de patiënt aan huis zorgdroeg. Lieve mensen, allemaal zo ontzettend bedankt voor alle goede gedachten die onze kant opkwamen........we hadden het ook zo ontzettend nodig.........

maandag 5 november 2018

Kaatje van Schooten, Dochter uit het Molenaarsgeslacht met ook Rembrandt van Rijn als Nazaat



donderdag 27 september 2012



Neel en Joris Tafel Zus en Broer

We zitten gezellig aan de koffie en de vraag komt ter tafel; “Hoe zat het nou toch?” Ze waren broer en zus, werden in één gezin opgevoed, maar eenmaal volwassen konden ze toch met elkaar trouwen…..tafelbroers en -zusters…hier als voorbeeld Cornelia van Went en Gregorius van Hensbergen..
Cornelis Vliet Vlieland en Cornelia van Went
Cornelis (Kees) Vliet Vlieland, is op 12 februari 1881 in Noordwijk geboren als zoon van Jan Vliet Vlieland en Jannetje Heemskerk. Hij trouwt op 18 januari 1906 met Cornelia (Neel) van Went, zij is de dochter van Johannes Petrus van Went en Katharina (Kaatje) van Schooten en te Noordwijk geboren op 4 mei 1878 waar zij 91 jaar later in Het ‘Sint Jeroens Gesticht’ is overleden op 17 februari 1970. Zij beiden zijn begraven op de RK. Begraafplaats aan de Gooweg hun grafmonument is nog in goede conditie (2012) dus zeker een bezoekje waard.
Neel van Went was bij haar huwelijk al de weduwe van Gregorius(Joris) van Hensbergen, een Noordwijkerhouter van geboorte en als bakker gevestigd eerst in Hillegom en later in Noordwijk. Daar bewoonde hij met zijn gezin het pand Boerenburgerweg nummer 4, één van de ‘Elf Huizen’ gelegen aan een ‘slop’ dat nog generaties lang naar hem zou worden genoemd: “Hensie’s “ slop.
 Catharina Apolonia van Hensbergen en haar moeder Cornelia van Went
Uit dit huwelijk werden twee kinderen geboren: Catharina Apolonia (Tante To) van Hensbergen op 15 juli 1901 te Hillegom en Samuel Hendrikus van Hensbergen geboren op 23 april 1903 en overleden op 10 november 1903 in Noordwijk. Op 15 maart 1904 overleed daar ook hun vader Gregorius (Joris) op 26 jarige leeftijd.

Uit het huwelijk van Kees met Neel werden nog 8 kinderen geboren. Kees was de eerst geboren zoon uit het huwelijk van vader Jan Vliet Vlieland (38 jaar jong) in 1894 overleden en zijn vrouw achterlatend met 11 kinderen waarvan er 5 reeds jong waren overleden, zij hertrouwde niet.

De vader van Neel van Went trouwde twee keer, de eerste keer met Magdalena Caspers, uit dit huwelijk zijn 9 kinderen geboren, waarvan er slechts twee de volwassenheid bereikten en uit het tweede huwelijk met Neels moeder, Kaatje van Schooten (10-04-1851 Noordwijkerhout) volgden 3 kinderen. Na het overlijden van haar eerste echtgenoot (1892) hertrouwde Kaatje met Samuel van Hensbergen, de vader van Joris, Samuel had uit een eerder huwelijk met Alida Martina Zandbergen, 8 kinderen, waaronder Joris. Na het overlijden van Sam (1906) hertrouwde Kaatje met Petrus Adrianus Zeestraten en verhuisde ze naar Bennebroek, waar Zeestraten een persoon van aanzien was. Kaatje overlijdt op 76 jarige leeftijd op 22 januari 1928 te Bennebroek. Piet Zeestraten had uit zijn vorige huwelijk met Geertruida van Kempen, 7 kinderen, waarvan er 1 jong gestorven was.

Dus – tot besluit- leert een simpele rekensom, dat bij het koffiedrinken op een zondagmorgen na de kerk op een gezelschap van eigen kinderen kon worden gerekend van rond de veertig personen, wanneer aangetrouwde, kinderen en kleinkinderen daarbij aanschoven  kwam het gezelschap met gemak boven de honderd uit.... En dat in een tijd dat de Senseo nog niet was uitgevonden. Proost!


maandag 16 april 2018

Bouwburo Nick Vliet Vlieland

Nick Vliet Vlieland

Bouwburo Nick: bouwkundig tekenwerk, visualisaties en bouwkundig advies
Den Haag en omgeving, Nederland
Architectuur en ruimtelijke ordening





Van Middelburg naar Nick bij TheTemples of Angkor, op een oude computer en bestuurd door een dito chauffeur is het maar een peulenschil..........afstandje van niks, maar wel heel leuk! Leest u even mee?

Dan blijft daar de zee als bindend element, vandaag, zondag begin van de herfstvakantie 2017, strandweer! Het dorp zo druk als op een ouderwetse bollenzondag, met vanavond een tv documentaire over Dirk Kuyt, inwoner van Noordwijk.........wie roept daar "kleine wereld ?"

Je zal ze maar  hebben in de familie, zulke avontuurlijke talentvolle verre neefjes......geniet er maar van!   En kijkt u ook nog even naar "The Temples of Noordwijk" ooit gestart op het Noordwijkse Strand als de taveerne van Cornelis Vliet Vlieland, Nicks over-over-over-over grootvader........RESPECT!

Wij wensen Nick heel veel succes met zijn Bouwburo: bouwkundig tekenwerk, visualisaties en bouwkundig advies!


zondag 15 oktober 2017

van Middelburg naar The Temples of Angkor

Van Middelburg naar Nick bij TheTemples of Angkor, op een oude computer en bestuurd door een dito chauffeur is het maar een peulenschil..........afstandje van niks, maar wel heel leuk! Leest u even mee?
Dan blijft daar de zee als bindend element, vandaag, zondag begin van de herfstvakantie 2017, strandweer! Het dorp zo druk als op een ouderwetse bollenzondag, met vanavond een tv documentaire over Dirk Kuyt, inwoner van Noordwijk.........wie roept daar "kleine wereld ?"..

zondag 8 oktober 2017

Met uitzonderlijke trots presenteren we U de jongste generatie (ingaande 2010)

Het zijn Top-Jongens, allemaal, het zou niet anders kunnen! Jerome, Cedric, Abel en Tijn!

zondag 1 oktober 2017

Nick is in Laos



read:https://nickstravelshorts.com/2017/09/26/travelshort30/

Nog altijd niet uitgereisd  of uitgeraasd, aan u de keus........motoren en modderavonturen, welke jongen leest dat niet in zijn  "bucketlist".......geniet alvast maar mee met Nick's Travel Log!


vrijdag 15 september 2017

Nog even naar Vang Vieng met Vliet Vlieland

UP NEXT
From Phonsavan I drove down to Vang Vieng. I will stay here for a couple of days before heading out to Vientiane the capital of Laos. I have to figure out if I can make it south within the time left of my current visa or that I have to extend in some way. There is still so much to see and do here and I don’t want to rush things so I’ll see what happens. Until next time!

donderdag 7 september 2017

Noordwijk, Oranjefeesten in september

Ja,  en dan!  Is het opeens alweer september.........De  Oranjefeesten zijn gevierd, de uitslagen hebben in de krant gestaan en nu wordt het wachten op een verre toekomst waarin  nog verdere generaties  nakomelingen zullen opkijken van de prestaties ooit geleverd door ergens die verre achterneef of nicht.........zoiets.....maar altijd weer boeiend blijft het!  En.......ach, een oliebol van Brouwer blijft de allerlekkerste, voert je terug naar de Haarlemmerstraat naar die zo fraai betegelde zaak met de goud koper gepoetste kannen, de Drie October Optocht, feest en fietsen..........
Eef Vliet Vlieland, voluit  Everardus Johannes Geertrudis , geboren op 16 september 1914 in Noordwijk, oud genoeg om de eerste 12 jaren van zijn leven vol te maken...... hij levert wel een top-prestatie op die zo jeugdige leeftijd........hij wint de eerste prijs met het "Tonnetje Kruien" . Twee jaar later nog eens overtroffen met een prijs bij het houten paard rijden. Na afloop werd er stoer gedaan, drie makkers uit de 'Elf Huizen' .`
Eef geheel rechts.......
 Kermis in Noordwijk/In feeststemming/Nog in korte broek
Personen op de foto zijn geheel links de neven Kees en Eef.....de "matties" daarnaast waarschijnlijk Giel Steenvoorden en Piet van den Berg.......het jaar?  1926 of 1927.
Leidsch Dagblad 9 september 1926 Noordwijk Binnen-Het slechte weder heeft blijkbaar invloed gehad op enkele feestvierders tijdens de Oranjefeesten. Gisteravond althans was het rumoerig in den Kerkstraat en liep het op een vechtpartij uit. Enkele personen werden verwond en door den dokter verbonden. De politie maakte er spoedig een eind aan en zal van het geval proces verbaal opmaken.oordwijk Binnen-Het slechte weder heeft blijkbaar invloed gehad op enkele feestvierders tijdens de Oranjefeesten. Gisteravond althans was het rumoerig in den Kerkstraat en liep het op een vechtpartij uit. Enkele personen werden verwond en door den dokter verbonden. De politie maakte er spoedig een eind aan en zal van het geval proces verbaal opmaken.
De postzijde van de kermis foto vermeldt naast de tekst geen datum, wel worden de namen Giel Steenvoorden, Piet van den Berg en Kees Vliet Vlieland  en het jaar 1927 genoemd op het onderstaande exemplaar....... nette knapen dus!
Oranjefeest in Noordwijk Binnen 30 augustus 1945
Neemt u eens de moeite op deze foto te zoeken naar   uw eigen familieleden........leuk toch!
De zusjes van Eef hoog te paard gezeten bij de wedstrijd 'houten paard rijden voor jongens tussen 13 - 17 jaar' de dames ;  Cornelia, Lena en Rika Vliet Vlieland blijken ook uitblinkers in het houtwerk en veroveren prijzen bij het blokjes rapen........sportieve meiden, die dochters van Leen en Polly Vliet Vlieland-Steenvoorden.

dinsdag 5 september 2017

Nick op de Phongsalytrek, Bloedzuigers en Waterproblemen

Vandaag voor alle Noortukse Noortukker lezers,  de aflevering van 5 september 2017, de Blog van Nick met behulp van Google teruggezet in het "Oud"-Hollands.  Zet het woordenboek maar terug op de plank.........Maar knap wat Nick allemaal heeft beleefd in zijn lange tocht, vooral die bloedzuigers in deze aflevering..........hou ik het toch maar bij varen..........geen bloedzuiger in zicht.......



DE PHONGSALY TREK

TRAVEL SHORT #27: “EXPERIENCING AUTHENTIC NORTHERN LAOS”



Zaterdag, de dag om de driedaagse wandeling te beginnen! We werden opgehaald in ons pension en kreeg een lokaal ontbijt dat uit rijstgebakken brood, dim sum, gebakken banaan en een soort vzoet broodje bestaat. De touktouk haalt  ons af bij het busstation en vanaf daar moesten we een lokale bus naar het beginpunt van het spoor nemen. Na 21km stopte de bus en daar ontmoetten we onze gids Boun Hong op de hoofdweg van daar, we liepen naar een zijweg en begonnen ons avontuur!

Deze eerste dag zou er een zijn om naar een aantal Akha dorpjes te wandelen via een makkelijke wandelpad om rechtstreeks in de jungle een steile bergweg op te gaan. Hier maakte Boun Hong voor ons een aantal bamboe stokjes. Halverwege begon het regen te gieten en we moesten (of min of meer door) een zeer modderige en natte weg doorlopen. Als een bonus besloot alle bloedzuigers  in het gebied dat het tijd was om uit te gaan en wat mensen uit te proberen als lunch. Langs het spoor hadden we verschillende "leech checkups" om er zeker van te zijn dat we ze niet of gewoon van onze benen of broek hadden verwijderd.

Halverwege de route stopten we bij een hut om onze lunch te krijgen die Boun Hong voor die ochtend bereid was. Na een kort dutje gingenen we naar het eerste dorp waar we die nacht zouden blijven.

De eerste dag viel ongeveer 8 uur voor het dorp met zijn groene rijstvelden. In het dorp bleven we in het langstedenhuis van de kapitein en hier zaten we al een tijdje zitten voordat we naar de enige werkdouche in de stad gaan ... ja, maar een douche voor het hele dorp van ongeveer 250 mensen vanwege een waterprobleem. Maar zelfs voor dat kwam er een gastheer van misschien tien vrouwen naar ons om hun zelfgemaakte armbanden en kettingen te verkopen. Het was een beetje te vroeg ... we waren net aangekomen en waren moe en afkoelen. Je zou de blik moeten hebben gezien op het gezicht van Celina (vooral als je weet dat ze Argentijns is) ... De douche is in principe een slang die er naar de rivier stroomt voor de watervoorziening en het is er gewoon in het open. Dus wanneer een buitenlander het dorp bezoekt dat natuurlijk heel interessant is en als je wilt douchen (in ondergoed), lopen de mensen die langs gaan, een beetje nieuwsgierig naar wat er aan de hand is. Een ander ding is de toiletten; Model squat net gegraven in de aarde met iets als een kleine hut gebouwd om het als een deksel en een emmer water om te spoelen. Terug naar de basics.

Wat we opmerkten was de grote hoeveelheid kinderen, beide van de Akha dorpen die we bezochten. Ze waren gewoon overal spelen of helpen hun ouders met werk. Na een verfrissende douche is het tijd voor het diner. Het eten is hier geweldig, veel groenten, rijst en ei-gerechten. We moesten een aantal lekker bamboesoep eten. De soep is gemaakt van jong bamboe alleen beschikbaar in dit seizoen. Naast eten moesten we ook een Lao-drank proberen. Lao-Lao, een zeer sterke rijst whisky. Laten we maar zeggen ... het kan Het zou waarschijnlijk kunnen worden om vliegtuigen in de lucht te krijgen of mensen te laten spoken dragen vuur ...!

Na een goede nachtrust begonnen we met onze tweede dag van trekking. Deze dag liepen we op een makkelijke wegweg, maar open in het open met de zon schijnt helder en warm. Het kostte ons drie uur om naar de hoofdweg te komen, waar we een auto hadden die ons ophield om naar een ander spoor een paar kilometer verder te komen. We hadden een stop om wat voor lunch te kopen en we gingen naar de tweede route van de dag. We begonnen naast sommige rijstvelden in de buurt van de stad Boun Neua. Vanaf hier wandelden we naar een hut in de rijstvelden en hadden onze lunch en een kort dutje. Het was een korte dutje, want we moesten voor meer dan 5-6 uur in een jungle gebied lopen en een berg op gaan terwijl de zon nog op ons brandde. Ik vond dit deel van het pad moeilijk en soms moeilijk. De enige manier was omhoog ... En toen bracht Boun Hong ons naar een kleine waterval waar we konden springen en opfrissen ... een levensredder !!! De pauze bij de waterval was zo leuk; van warm zijn om af te koelen in het koude water. Vanaf hier gingen we even voor het eindpunt van het keerpunt omlaag te gaan en het pad werd makkelijker te lopen. Een uur voor zonsondergang kwamen we naar het dorp waar we zouden blijven voor de nacht. Ook hier namen we een douche in de openbare douche. Dit dorp had een grotere diversiteit aan dieren die rondlopen; we zagen waterbuffels, geiten, koeien, kippen, honden, katten en varkens. Na onze douche hadden we ons diner in een van de huizen in het dorp. De volgende morgen hadden we ook ons ​​ontbijt op deze plek.

Laatste dag van de trekking; een drie uur lopen naar een klein dorpje op een onverharde weg, lunch en dan een uur lopen naar Boun Neua. Net als de wandeling op dag één, was de zon weer uit en brandde het warm. Daarnaast was ik halverwege de baan erg hongerig en richtte me er gewoon op om naar de plaats te gaan waar we iets konden eten ... we maakten het en kreeg nog lekker eten, bestaande uit kleverige rijst, bamboe / varkenscombinatie, bonen, spinazie en ei. Dan was het nog een uur naar Boun Neua langs de hoofdweg. Die avond Celina en ik uitgenodigd Boun Hong voor het avondeten en we hadden wat eten in de buurt van het pension. Het was een intense ervaring, maar zeker de moeite waard om te doen. We hebben echt de levensstijl van het noorden van Lao dorp ervaren en zag een aantal van de meest geweldige uitzichten. We gingen door het blazen van hete zon, koude bewolkte bergpaadjes, zware regen en leech besmette modderige paden. Maar op het einde is het gewoon erg bevredigend om alles te zien en ervaren.

VOLGENDE

Van Boun Neua namen we een bus naar Udomxai; een stad die meer van een transitstad is naar andere steden in deze regio van Laos. We zullen hier blijven om onze kleren schoon te maken en zich te ontdoen van het "dorpsgeur" zoals we het nu noemen (vooral de geur van zweet in combinatie met vuur, vuil en eten) voordat u naar Nong Khiaw gaat.

© Nick's Travel Shorts